Lorea Agirre: “Utopia helmuga bat da; dugun horren kritika egiteko eta eraldaketa prozesuak martxan jartzeko balioko diguna”

Jakinek, Usurbilgo Udalak eta UEUk elkarlanean “Utopia 68/18: iruditeria berrien bila” izeneko jardunaldia antolatu dute. Lorea Agirre Dorronsoro Jakineko zuzendariak eman digu jardunaldiaren nondik norakoen berri.

68/18 Utopia da jardunaldiaren izena, baina zuk aipatu legez ez zen soilik 68a izan, ez zen maiatza bakarrik izan, ez zen Paris bakarrik izan…
Izenburu hori jarri dugu 50 urte betetzen direlako gertaera eta data mitifikatu batena: 68ko maiatza Parisen. Baina egia da leku askotan izan zela, bai Europan bertan eta baita ere Estatu Batuetan. Gizarte zibilaren mugimendua edo Vietnameko gerra… Gauza asko izan ziren. Eta ez justu 68an. Baita lehenagotik eta ondoren ere.

Euskal Herrira etorrita, Euskal Herriak bazuen bere istorio propioa. Bere borroka propioa bizi zuen Frankismopean; hegoaldean bederen. Justu 68an ere gauza inportanteak gertatu ziren. Bata da hizkuntzaren batasuna, bestea da Txabi Etxebarrietaren heriotza, ETAren armatzea, lehenagotik zetorren kultur berpizkunde berri bat, ikastolak, alfabetatzea… Ondoren etorri zen Burgosko prozesu ikaragarri hura. Lemoizko borroka handik urte gutxitara hasten da… Asko gehiago ere izango dira. Sekularizazioa. Sekularizazio prozesu bat, hamar urtetan erabat sekularizatzen den gizarte bat. Eta beste gauza bat inportantea eta agian historiografiak ez duena hainbeste jazo da euskal feminismoaren edo feminismo abertzalearen sorrera. Iparraldean lehenengo, baina hegoaldean ere baziren horren adierazkortasunak eta horietako bat Amaia Lasaren garai hartako poesiagintza guztia. Gaur ikusita ere berria, berritzailea eta fundazionala da.

Gaur egun utopiaz ari garenean zertaz ari gara? Zein izan daiteke Utopiaren funtzioa?
Nik uste dut 68a eta gero, eta aurretik ere, sortzen den pentsamendu eta diskurtso horretan guztian utopiak esanahi berri bat hartzen duela. Gehitzen zaiola gauza bat gehiago. Eta hori da guri interesatzen zaiguna: utopia kritikoarena, utopia eraldatzailearena. Utopia ez da bakarrik paradisu bat urruti dagoena edo amets bat; baizik eta utopia da helmuga bat; bidean, dugun horren kritika egiteko eta eraldaketa prozesuak martxan jartzeko balioko digu. Alegia, utopia ez da paralizatzen duen zerbait, lortuko ez den zerbait eta, beraz, gauden honetan geratu. Baizik eta kontrakoa. Utopia lortu edo ez, izango da motibo bat, arrazoi bat, zio bat mugitzen hasteko. Hori da pixka bat 68ak ekartzen duena. Jendeak kaleak hartzen dituenean, hitza hartzen duenean. Gizarte zibilaren kontzeptua neurri batean sortzen denean. Eta egituren, ezarritakoaren, boterearen kontrako ahots berri batzuk sortzen direnean. Leku, eremu eta geografia desberdinetan. Guk horri heldu nahi diogu. Eta galdetu baita ere gaur egun zein utopia ditugun zentzu horretan.

Amaia Lasak ere aipatu du hitzaldian. Utopia bat gauzatzean, beste utopia bat sortzen dela. Utopien sistema aipatu du.
Bai. Hori da. Halabeharrez, ezta? Galeanok esaten zuen hori, urratsak eman eta ortzi-mugak bezala utopiak urratsak ematen ditu aurrera. Modu guztiz nahitaezko jarrera bat da. Jarrera politiko eta nahitaezko bat edukitzea eraldaketarako; eta gauzak egoera hobe batetara ekartzeko. Borondate eta aktibismo politiko hori elikatzeko beharra. Uste dut hori ezinbestekoa dela.

Utopiaz ari gara, baina gaur goizean behin baino gehiagotan distopia agertu da. Azken aldian asko entzuten da distopiaz. Etorkizuna txarragoa izango den horretara mugatuta gaude aspaldian?
Ez dakit mugatzen ari den horretara; baina egia da distopia asko ikusten ari garela, fikzio bezala edo kultur sistema, kultur ideologia bezala. Distopiaren irudia da, alegia, etorkizuna gaur egungoa baino okerragoa izango dela. Izango da krudela, izango da brutala. Izango da bizi ezin den mundu bat. Ideologia baten sozializazio sistema baten parte da hori guztia. Hori ez da artistaren sormen librearen imajinazio bat, baizik badago abonatutako lurralde bat horrelakoak sortzeko. Horren atzetik zer ulertzen dugu? Segur aski ulertzen dugu, edo esan nahi zaiguna da, ez mugitu, mugituta etor daitekeena okerragoa izango da. Beraz, hau da dugun mundu posible on bakarra. Ez amestu gehiagorekin. Nik uste distopiaren ideia hori dela eta beharbada gaur egun funtzionatzen duela eremu batean. Askotan esaten da, “inoiz baino gehiago dakigu, inoiz baino prestatuago gaude”. Aldi berean globalizazioak inoiz baino lotsagabekiago jartzen dizkigu begien aurrean munduko gerra, miseria, heriotzak, injustizia sozialak… Ikusi egiten ditugu telebistan egunero. Eta badirudi inoiz baino gutxiago ahal dugula. Ezin dugu ezer egin, daukagun hori mantendu baino. Hori oso ideologikoa da. Eta uste dut utopia berriak datozela beste modu batera, beste modu batez pentsatzetik. Zirkulu bat balitz pentsamendua, [eskuak elkartu eta biribila osatuz] hau da pentsamendua eta hauek dira gaiak; hor zirrikituak ireki behar direla barrutik kanpora, kanpotik barrura. Esateko: “Ez! Pentsatu daitezke gauzak beste era batera”. Eta planteatu eta egikaritu daitezke beste bizimodu posible batzuk.

Sarreran esan duzun bezala, asko izan zitezkeen edota bakarra, baina bi aukeratu dituzue. Zergatik horiek?
Bi utopia hartu ditugu, utopia kritiko eta eraldatzaile. Garrantzitsuak iruditzen zaizkigulako. Lehenengoa da zaintzaren utopia. Uste dut momentu honetan ezarritako diskurtsoaren zirrikituak zabaldu dituen horietako bat dela. Orain dela hamar urte edo hogei ez zen hori planteatzen. Alegia, bizitza erdigunean; eta ez dirua, lana eta merkatua. Bizitza erdigunean jarri eta nolabait zaintza, guztion zaintzaren politika bat ardaztu beharko lukeela gizarteak. Hori da utopia horren ideia. Iruditzen zaigu inportantea dela, bide egiten ari dela, asko aipatzen ari dela eta merezi zuela hori aipatzea. Marka teorikoa jarriko dugu. Ideia hori zer den, nola den, nondik datorren… Nolabait feminismoak dakarren ideia bat da. Eta zein arrisku izan ditzakeen. Utopia bat lantzen ari zarenean askotan gertatzen da barne arriskuak, edota barne arriskuak baino sistemak ezartzen dizkion arriskuak badituela. Zerbait aldatu ezer ez aldatzeko. Modu kritikoan, horren aplikazioa nola egiten den ikusiko dugu. Ekimenetik datorren praktika bat. Bizkaiko adinekoen zaintzaileen greba luze horrek ekarri duena. Kasualitatez zaintza erdian zegoen, eta beharbada zaintza erdian zegoelako eta emakumeek egiten zuten greba zelako izan da hain luzea, hain gatazkatsua, eta hain injustua.

Aukeratu duzuen bestea utopia sozio-ekologikoarena da.
Lehen ekologia esaten zitzaion, utopia ekologikoa edo ekologiaren borroka; baina gaur egun -urteak dira- ekologia eta injustizia soziala ezinbestean lotuta ikusten dira. Sortzen ditugun kutsadura eta zaborrak bakarrik ez, bestelako zabor humanoak eta bestelako miseriak… Dena lotuta doa finitua den planeta batean. Baliabideak pribilegiozkoak diren bide, borroka horretan gabiltza. Eta hor ere berdin, marko teoriko bat jarriko dugu; eta bi praktika ere bai errealitatetik; bi ekimen. Bizi, Baionako mugimendua batetik. Hauek hain justu bi lerro horiek lantzen dituzte: Ekologia eta migrazioa. Justizia soziala, beraiek esaten duten bezala. Eta ondoren Bego Uharte “Ongi etorri errefuxiatuak” eta beste hamaika proiektutan ibili den aktibista. Diskurtso eta praktika berri bat jartzen munduan bizi garen guztion arteko bizikidetza -ez da oso hitz polita bizikidetza-, horren gainean gutxienez pentsatzeko. Non gauden eta zertan ari garen gu geu, mundu pribilegiatuko kide garen heinean.

Transmisioaren garrantzia ere aipatu duzu. Esperientzia politikoen transmisioa. Horren hutsuneak eramaten gaitu era honetako jardunaldiak antolatzera?
Hori da, esperientzia politikoen transmisioa nola egingo dugu? Eta hemen posible dugu hori egitea. Horregatik Amaia Lasa. Esperientzia hori transmititzen guri. Nola izan zen. Batzuetan transmisio horretan elementuak oso txikiak dira, bizipenak; baina bizipen batek asko esan lezake. Edo begiak argitu ditzake. Hori oso inportantea iruditzen zait. Transmisio hori etengabe izatea. Transmisio horrekin egingo dugu onartu, ukatu, kritikatu, eraldatu… Nahi dena, baina jakinetik. Gure artean beti partekatzen dugun ideia bat da azken 50-60 urteetan gutxienez Euskal Herrian auziak oso antzekoak direla. Galderak, baldintzak, egoerak desberdinak; galdera berriak egin behar ditugu, baina auziak berak dira.

Amaitzeko, bat baino gehiago dira Jakinek eta UEUk elkarrekin antolatutako jardunaldiak eta baita Usurbilgo Udalarekin ere. Era horretako elkarlanean beharrizana dago?
Nik uste dut elkarlanak oso onak direla. Ez bakarrik antolakuntza errazten dutelako. Gaur egun gauzak antolatzea ez da hain zaila. Baizik eta bakoitzak daukan jakintza partekatzen delako, metatzen delako. Ideia oso oinarrizko bat da, baina bai pentsatzea eta bai ekitea beti taldean egiten da. Ez direlako gauza indibidualak, eta taldean ematen direlako emaitza onenak.

Koldo Garcia: “Jendearen zergei esker egin dezakegu egiten duguna eta eskertzeko modu bat da egiten ditugunak azaltzea”

UEUren 46. Udako Ikastaroen barruan eta IkerGazte Kongresuetan irekitako bideari jarraituz, Ikertzaile Euskaldunei zuzendutako tailerrak ere badira; beraien intereseko gaiak landu eta sarea mantentzeko helburuarekin. Tartean “Dibulgazioan hasten eta hazten” izenekoa. Uxune Martinez Mazaga, Koldo Garcia Etxebarria eta Josu Lopez Gazpio dira ikastaroko arduradunak.

Uxune Martinez Mazaga.

Azken urteetan zientziaren dibulgazioa indarra hartzen ari da. Nola ikusten duzu egoera?
Uxune Martinez: Zientziaren dibulgazioa kazetaritza zientifikoak edota kazetaritzak dituen hutsuneak betetzera dator. Alde batetik hedabideak ez direlako ailegatzen toki guztietara. Egunerokotasunaren menpe daude. Beste aldetik zientziari buruz jarduteko kazetariak adituak izan behar direlako edo nolabaiteko jakinduria edo ezagutzak izan behar dituztelako. Orduan hor dago hutsune bat eta hutsune hori betetzera dator dibulgazioa. Dibulgazioaren esparrua azkenengo urteetan indartu egin da. Eragile gehiago daude. Alde batetik bai ikertzaileak eta bai zientzialariak ere hasi dira dibulgatzen euren lana, askotariko edukiak plazaratzen. Bai artikuluak, bai youtubeko bideoak, bai podcastak, bai argazkiak, infografiak… Hori dena teknologia berriek ematen digutenagatik. Eta gehitu egin dira eragileak; eta interes bat sortzen du. Interes bat sortzen du gizartean zientziaren dibulgazioak egunerokotasuneko gaiekin lotuta dagoelako. Adibidez, alarma sortzen duten gaiak badaude, sendagai baten eragin ona edo kaltegarria dela eta ez dela, haragien intoxikazioa edo janarien intoxikazioa dela, txertoak direla… Eta bestelako terapiak eta. Eta jakin-min hori badago eta badaude horren inguruan erantzuna emateko edo irizpideak edo informazioa zabaltzeko lanean ari diren hainbat eragile.

Eta euskaraz?
U.M: Euskaraz nabarmena da. Nabarmena da beste gai batzuk, beste alor batzuk lantzen zituzten medioak edo erakundeak dibulgaziora etorri direlako. Hor adibidez esanguratsua da unibertsitatea.net-en barruan dauden blogariena. Beste alde batetik Sustatu edo ZuZeu bezalako agerkari digitalak daude, non zientzia gaiak eta lantzen diren. Argiak ere baditu ateak zabalik blogarientzako eta hainbatek zientzia gaiak lantzen dituzte…

Une honetan euskaraz ikusten dut badagoela hazkunde bat batez ere talde jakin batetik. Zientzialari eta ikertzaile talde jakin batetik. Eta beste batetik hedabide edo beste proiektuetako arduradunen aldetik eta zaletuen aldetik.

Koldo Garcia Etxebarria.

Denok izan behar dugu dibulgatzaile?
Koldo Garcia: Ez. Ez dugu denok dibulgatzaile izan beharrik. Azken finean dibulgazioa egitea norberaren beharretara doitu behar da. Guztiok ez gara gai zientzia saltzeko, ezta erregistro berdinetan aritzeko gai ere. Ez da gauza bera testu bat idaztea zientzian interesa dutenentzat edo publiko orokorrarentzat. Beharbada hedabide orokor batean. Irratian aritzea. Eta askoz ere gutxiago aurkezpen bat egitea jendearen aurrean. Edo bideo bat grabatzea. Ez da gauza bera youtuben aritzea edo podcast bat egitea. Ez da gauza bera Instagram bidez dibulgatzen saiatzea edo artikulu bat idaztea egunkari batetarako. Norbera eroso sentituko da leku batean edo gehiagotan, baina ez dugu zertan guztietan eroso sentitu behar. Eta gainera iruditzen zait, eta onartu behar dugula, guztiok ez garela gai komunikatzeko, guztiok ez garela komunikatzaile onak. Badira komunikatzaile onak espresuki edo ikasi dezaketenak ondo komunikatzen, baina gero badaudela beste pertsona batzuk ezin dutenak. Eta ez dugula zertan behartu behar. Azken finean dibulgatzeko gakoa eroso sentitzea da. Zeren ez bazaude eroso publikoak nabarituko du. Edo testua ez da ulertuko. Eta kontatzen duzuna ez da ondo ulertuko. Eta horrek justu kontrako emaitza lortuko du; Jendea zientziara hurbildu beharrean, urruntzea. Ikusten dutelako ez direla saiatzen edo oso zaila dela hori irakurtzea edo ulertzea. Eta orduan eroso sentitu behar da pertsona. Nik uste dut behintzat saiatu, saiatu behar dela; proba egin, baietz esan lehenengokoan. Ez da gauza bera hitzaldi bat ematea erretiratuei edo nerabeei. Beharbada nerabeekin ez zara sentitzen gustura, baina erretiratuekin bai. Orduan hortik jarraitu dezakezu. Denok egin dezakegu. Kontua da, eta azkenean hori da garrantzitsuena, denok pixka bat dibulgatzea, gutxi batzuk dena ez dibulgatzeko.

Eta dena dibulgatu behar da?
K.G:Nik uste dut gai guztiak dibulgatu daitezkeela, baina batzuk beste batzuk baino errazago dibulgatzen dira. Beharbada edukia zailagoa da, baina interesa piztea errazagoa da. Adibidez osasunarekin lotutako gaiek oso errez harrapatzen dute jendea. Beharbada azaltzea zailagoa da, baina arreta badaukazu. Dena dibulgatu daiteke, baina gai batzuk zailagoak dira interesa pizteko, baina gero errazak dira kontatzen. Metaforen bidez edo istorioak kontatuta. Eta alderantziz gerta daiteke. Oso interesgarria izan daitekeen gai bat oso zaila izatea dibulgatzen. Baina saiatu, saiatu behar gara.

Baina komeni da dena dibulgatzea?
K.G: Behintzat gai bazara ondo egiteko. Ez baduzu zure burua ikusten ondo hori egiteko, hobe ez egin.

Zergatik da hain garrantzitsua?
K.G: Azken finean hor bi kontu nagusi daude. Alde batetik benetan nahi badugu jendeak zientzian konfiantza izatea edo behintzat ulertzea, egin behar dugu. Ezin dezakeguna da pentsatu jendeak esango duela, “bai, zuentzat dirua, zuentzat laginak, odola emango dizuet” eta ez diegu esaten zertan ari garen. Ez bakarrik gerora, baizik eta aurretik. Gero ez ditugu odol laginak lortzen, zergatik? Jendeak ez dakielako zertan ari garen. Hori inbertsio bat da zientziaren hedapenean. Beste alde batetik nik uste pribilegiatu batzuk garela zientzian lan egiten dugunok. Aukera dugula gauza oso abstraktuak eta lantzeko, baina baita ere oso politak direnak. Eta pribilegio hori banatu behar dugula jendearekin. Jendeak egiten duen lanari esker eta bere zergei esker guk egin dezakegu egiten duguna; eta eskertzeko modu bat da guk egiten ditugun gauza polit horiek jendeari azaltzea. Jendeak bere partea jartzen du eta bere bizitza uzten du hori aurrera atera ahal izateko.

Josu Lopez Gazpio.

Aipatutako hori guztia nola landu duzue ikastaroan?
J. L.G: Saiatu gara azaltzen zergatik den garrantzitsua dibulgazioa ikertzaile batentzat, zer ikasten duen, zein abantaila ematen dizkion… Zergatik den garrantzitsua dibulgazio hori, gainera ,euskaraz egitea. Eta lehenengo zatian horretaz aritu gara. Gero non dibulgatu azaltzen saiatu gara. Idatzizko dibulgazioarekin aritu gara lehen zatian. Testu formalak, testu informalak. Ikus-entzunezkoa ere landuko dugu, irratiari begira edo youtubeko kanalak, adibidez. Egun Internetek ematen dituen baliabideak asko dira eta guzti horiek zatika saiatu gara azaltzen gure esperientziatik.

Orain arte zein eratako kezkak izan dira mahai gainean?
J. L.G: Alde batetik dibulgatzen hasteko beldurra izaten da lehen puntu hori. Batzuk badira jadanik hasiak direnak dibulgatzen, baina orokorrean ikertzaileei kosta egiten zaie dibulgatzen hastea. Beldurragatik edo lehen pausoa emateko zaila ikusten dutelako. Horretarako tresnak emateko saioa egin dugu. Behin hasita errazagoa da jarraitzea, baina… Hor, adibidez Interneten dibulgatzean edonork irakurri ahal izango du eta iruzkinak egongo ote diren beldurrez… Baina hori ez da horrela eta gero ikusten da oso gozagarria dela zientziaz hitz egitea.

Gaur gehienak ikertzaile gazteak izan dira ikastaroan. Dibulgazioak saretzeko ere balio du?
J. L.G: Bai, azken batean dibulgazioak ematen duen abantailetako bat horixe da, harremanak egitea, beste zientzialariak ezagutzea, beste dibulgatzaileak, sare sozialetan aritzen direnak, edo blogak dituztenak.. Eta harremanak egiten dira eta proiektu komunak ere ateratzen dira.

Askotan ez dakigulako ondokoa ere zertan dabilen…
J. L. G: Hori da. Ikerkuntza gaudenean laborategietan bakoitza bere arloan espezializatzen da eta askotan ez dakigu ez ondoko laborategian, baizik laborategian bertan lankidea zer egiten ari den. Beraz, modu bat da hau ezagutzera emateko, bai beste zientzialarioi edo gizarteari orokorrean. Zein lan egiten den eta zer egiten dugun laborategietan.

Prest_Gara 2018/2019 ikasturterako ikastaroen eskaintza

Hezkuntza, Unibertsitate eta Ikerketa Sailak baimendutako Unibertsitatez kanpoko ikastetxeetarako irakasleei zuzenduriko Prest_Gara 18/19 programako eskaintzaren baitan 14 ikastaro UEUren eskutik jaso ditzakezu.

Prest_Garan izena emateko lehen epealdia ekainaren 4an zabaldu da. Lehen epealdi honetan izena emateko azken data ekainaren 15ean amaitzen da, adi beraz interesatuok!

Izena emateko Hezkuntza Saileko aplikaziora jo behar da: IRAKASLEGUNE ataria

Jarraian UEUk antolaturiko ikastaroen inguruko informazioa duzu.

1. epea: 2018ko iraila eta urrian egingo diren ikastaroak
Izen emateko epea : 2018/06/04- 2018/06/15

 

2. epea: 2018ko azaroa eta 2019ko maiatza bitartean egingo diren ikastaroak
Izen emateko epea: 2018/09/10 – 2018/09/28

On-line

Ikasgelakoak

Eskuratu hemen ESKUORRIA

Informazio gehiago:

Oihana Gardoki Ibarra
o.gardoki@ueu.eus
(00 34) 943 82 14 26

 

 

UI46 – IkerGazte Tailerrak.

UEUren 46. Udako Ikastaroen barne IkerGazte Kongresuetan irekitako bideari helduko diogu eta bertan Ikertzaile Euskaldunei zuzendutako tailer-sorta berezi bat eskainiko dugu, beraien intereseko gaiak landu eta sarea mantentzeko helburuarekin. Hauek dira eskaintzen ditugun “IkerGazte tailerrak“:

Izen ematea irekita!

  • Prezio bereziak IkerGazte kongresuan parte hartu izan dutenentzat eta, ibilbide bat eginez, sortako ikastaro bat baino gehiago egiten dutenentzat. Ikusi argibideak ikastaroetan klik eginez.

 

Informazio gehiago:

Ainhoa Latatu

IkerGazte Kongresuaren arduraduna

+34 943 82 14 26

a.latatu@ueu.eus

 

UI46 – Jardunaldiak.

UEUren 46. Udako Ikastaroen barne toki garrantzitsua daukate Jardunaldi eta Topaketek profesionalen bilgune zein gai jakin baten gaineko gogoetarako plaza baitira.

Aurtengo eskaintzan ondokoak izango ditugu:

Izen ematea irekita!

Informazio gehiago:

Irati Iciar

Udako Ikastaroen arduraduna

+34 943 82 14 26

i.iciar@ueu.eus

.

UI46 – Irakasleentzat homologatutako ikastaroak.

UEUren 46. Udako Ikastaroen barne ikastaro batzuk irakasleentzat homologatuta daude. Hona zerrenda.

EUSKO JAURLARITZAREN HOMOLOGAZIOA

Euskal Autonomia Erkidegoko unibertsitateaz kanpoko irakasleentzako prestakuntza-ikastaroak homologatzeko prozeduran aurkeztu dira ondoko ikasaroak. Ebazpenaren zain.

Ikastaroak

IkerGazte Tailerrak

 

NAFARROAKO GOBERNUAREN HOMOLOGAZIOA

Nafarroako Hezkuntza sistemaren homologazio prozeduran sartua daude ondoko ikastaroak.

Ikastaroak

Nafarroako Hezkuntza Departamentuarekin elkarlanean antolatutako doaneko ikastaroak:

 

Informazio gehiago:

Irati Iciar

Udako Ikastaroak

+34 943 82 14 26

i.iciar@ueu.eus

.

UI46 – Eibarko ikastaroak. Izen ematea irekita!

UEUren 46. Udako Ikastaroen barne Eibarren, Markeskoa Jauretxean, ondoko ikastaro, jardunaldi eta tailerrak emago ditugu.

Izen ematea irekita!

JARDUNALDIAK

IKASTAROAK

IKERGAZTE TAILERRAK

IKASTARO HOMOLOGATUAK

Euskal Autonomia Erkidegoko unibertsitateaz kanpoko irakasleentzako prestakuntza-ikastaroak HOMOLOGATZEKO prozeduran aurkeztutako ikastaroa. Ebazpenaren zain.

  • Ikusi argibideak ikastaro bakoitzean klik eginez.

.

Informazio gehiago

Irati Iciar

Udako Ikastaroen arduraduna

+34 943 82 14 26

i.iciar@ueu.eus

.

UI46 – Iruñeko Ikastaroak. Izen ematea irekita!

UEUren 46. Udako Ikastaroen barne, ondokoak Iruñean emango ditugu, ekainaren 25etik 27ra bitartean, Ezpeleta Jauregian.

Izen ematea irekita dago ekainaren 18a arte!

IKASTAROAK

NAFARROAKO HEZKUNTZA DEPARTAMENTUArekin elkarlanean antolatutako ikastaroak 46. Udako Ikastaroen barne:

OHARRA: Hezkuntza departamentuarekin adostutako ikastaro hauek doanekoak dira baina lehentasuna daukate hezkuntza graduko ikasle nafarrek. Izen emate berezi honek epemuga dauka, gehienez ekainaren 1a arte. Data horren ostean, gainontzeko matrikulatuak bezala, izen emate data hartuko da kontutan.

 

IKASTARO HOMOLOGATUAK: Ikastaro guztiak Nafarroako Hezkuntza departamentuaren homologazio prozeduran sartuta daude.

.

Informazio gehiago:

Irati Iciar

Udako Ikastaroen arduraduna

+34 943 82 14 26

i.iciar@ueu.eus

.

 

UI46 – Baionako Ikastaroak. Izen ematea irekita!

UEUren 46. Udako Ikastaroen barne Baionan uztailaren 2tik 4ra bitartean egongo gara, Bernat Etxepare Lizeoan.

Izen ematea irekita ekainaren 25a arte!

IKASTAROAK

BARNETEGIA

Bernat Etxepare Lizeoan bazkariak eta barnetegia (lo egiteko aukera) eskaitzen dugu. Ikusi argibideak eta eman izena gure web gunean: Baionako barnetegia.

.

Informazio gehiago:

Irati Iciar

Udako Ikastaroen arduraduna

+34 943 82 14 26

i.iciar@ueu.eus

.

Nacho Amadoz: “Burujabetza digitala domeinu propioa baino harago doa”

Nacho Amadoz puntCAT Fundazioaren lege-arduraduna ere izan zen maiatzaren 17ko Informatikari Euskaldunen XI. Bilkuran. Besteak beste, burujabetza digitalaz eta Kataluniako erreferendumaren bezperako gertakariez hitz egin dugu berarekin.

Burujabetza digitala eta Interneten independentzia izan da zure hitzaldiaren izenburua. Independentzia oinarrizko printzipioa da interneten, baina Kataluniako erreferendumaren bezperatan urratu zena. Nola izan zen eta zer ekarri zuen?
Egun horietan bizi izan genuena, erreferenduma aurretik, poliziaren eta epaileen esku-hartzea izan zen, erreferenduma egin ez zedin. Asko hitz egin dugu horretaz, gaina gakoa da ea erabaki horiek bat datozen eskubideekin. Guardia zibilen eskutik neurri judizialak hartzerakoan, webguneak itxi eta erreferenduma aipatzen zuten guneetara trafikoa eten asmoz, ez zen bakarrik interneteko independentzia printzipioa urratu, arautzen duten arau juridikoak ere urratu ziren. Itxi zituzten webguneak ez ziren soilik Gobernuarenak edota erreferendumaren funtzionamendua eta botoa emateko mekanismoak azaltzen zituzten erreplikenak, erreferendumaren aldeko iritzia ematen zutenak ere itxi zituzten. Aukera politikoak alde batera utzita, erabiltzaileen eskubideen urraketa bat izan da eta tribunalen zein poliziaren eskutik boterearen gehiegikeria egon da.

Zein bide jorratzen ari da Katalunia Burujabetza digitalaren barruan?
Oinarrizko zutabeetako bat puntCAT fundazioa sortu baino askoz lehenago interneten identifikadore bat sortzeko kanpaina izan zen; interneten nortasun, kultura eta hizkuntza katalanarentzat gune bat behar zela ulertzen zuten sentsibilitateak bilduko zituena. Hau da, .cat domeinua. Domeinua identifikadore bat da, interneta edukiak partekatzeko edota gune propioa baten bila erabiltzen dutenak identifikatzen dituen etiketa bat; baina egia esan burujabetza digitala harago doa. Interneten nola aktore guztiek euren funtzioak gauza ditzaketen edo interneten bilaketak egin ditzaketen telekomunikazioak arautzen dituzten boteredunen inolako interferentzia bidegaberik gabe.

Kataluniako hizkuntza eta kultura izan ziren lehenak izan ziren interneten domeinu propioarekin abiatzen. Nola izan zen?
Gaur egungo perspektibatik dirudien baino prozesu luzeagoa izan zen. 2006a baino askoz lehenago hasi ziren identifikadorea sortzeko eztabaida taldeak. 2006an onartu zuten domeinua. Esango nuke 90eko hamarkada amaieran dagoeneko bazebiltzala proiektu batekin, ikusteko zein eratara lortu zitekeen identifikadore hori. Tartean ziren puntCAT fundazioko gaur egungo zuzendaria Manel Sanromà eta Amadeu Abril domeinu izenak arautzen dituen nazioarteko erakundeko zuzendaritza kontseiluko kide izandakoa. Kandidatura ICANNek 2014an aurkezteko prozesua martxan jarri zuenean aurkeztu zen. Aurkeztu zenetik onartu zenera arte Espainiako mugimendu politikoekin harremana zuten gorabeherak izan ziren, ICANNen ebaluazioan eragina izan zutenak. Azkenean onartu zen kandidatura. Aurkeztutako helburuak errespetatu zituzten. Ez zegoen gobernurik aurkezten zenari arrazoituta aurka egingo zionik.

PuntCATen moduan puntuEUS ere gertutik jarraitzen duzu. Nola ikusten duzu?
Ondo ikusten dut. Jaio den momentua ez da .cat sortu zeneko momentu bera. Nazioarteko arauen eta internet arautzen duten erakundeen ezaugarri baldintzatzaileak direla eta. Bere momentuan .cat-ek izan zituen aldeko baldintzarik ez du izan. Beste hainbat domeinurekin batera jaio delako eta horrek ekarri du bere merkaturatzea banatzaileek horrenbeste sustatu ez izana. Hala ere, hori dena kontuan hartuta ere, domeinu kultural eta linguistikoen artean oinarri sendoenetakoa duen domeinua bihurtzen ari da. Espazio publikoan duen presentzia handia da. Horrek epe laburrean hainbaten erresistentziari aurre egiten lagunduko du, oraindik ere era honetako identifikatzaileak arraro moduan eta .com bezain ongi funtzionatzen ez dutela uste dutenen erresistentziari. Hazkundea seguruenez ez da nahi bezain azkarra izango, baina ikusten dena da hazkunde hori sendoa dela.