ILLENE

Bagaude berriro betiko martxan. Oporrak heldu eta amaitu dira, ia konturatu gabe, betiko legez eta guztioi gertatzen zaigun legez. Eta tartetxo hau aprobetxatzeko asmoz, lagun koadrilak aspaldi prestatuta geneukan Lisboan bost egun igarotzea. Hain erosoa den internet erabiliz hegaldiak eta hango alberge batean bost egun egoteko eskaerak prest zeuden.

Hala ere, lehengo egun biak zoratzekoak izan ziren. Denetarik pasatu zitzaigun. Gehiegi ez luzatzeko asmoz, hona hemen, labur-labur, jazotakoak:

- Apirilaren 5eko 16:00ak ziren gure hegaldiaren ordua. Baina, inork ezeren berri eman gabe, aireportura 14:30ean heldu ginen (denbora soberan genuelakoan) eta gure hegazkina irtetekotan zegoela ikusi genuen.
- Ziztu bizian Iberiako mostradoreetara joan ginen eta neska polit batzuek kasurik ez ziguten egin eta beste leku batera bidali gintuzten.
- Eskerrak 17. mostradoreko mutilak jaramon egin zigun. Hala ere, ezustekoak izan genituen: overbookinga zela eta, hamar lagunetatik hiruk Madrilera joan beharko zuten lehenengo eta han Lisboarako beste hegazkin bat hartu. Eta hegaldi zuzenean gindoazenok bost minututan fakturatu eta hegazkinera igo ginen.
- Hegazkinak 52 bidaiarirentzako jesarlekuak zituen eta 9.en lerroan hegoaren parean nengoen.
- Azafatak makurtuta joan behar zuen sabaia ez jotzeko.
- Hegazkina hain txikia zenez ikaragarri mugitzen zen.
- Lisboan ez ziren gure 7 maletak agertu.
- Albergera joateko autobusa hartu eta aurrez aurre zegoen kartelak zera zioen: “cuidado con los carteristas”. Animoak emateko ederra.
- Maleta gabe hurrengo egunean ez geneukan ezer: aldatzeko arroparik ez, galtzerdiak, nezeserra, toalla, janaria, segapotoaren kargadorea... guztia maletan.
- Eguerdi aldera, Lisboako aireportutik SMS bat heldu zitzaigun: “your luggage is at the airport”.
- Hara heldu eta nortzuk ginen esaterakoan, 7 maletetatik 5 baino heldu ez zirela esan ziguten.
- Eraman gintuzten bosgarren gelan topatu genituen gure 7 maletak eta, lagunei esker izango ez balitz, koadrilako neska bi maleta gabe egongo ziratekeen, 7 maletak han baitzeuden baina aireportuko langileek ez zituzten ondo identifikatu.

Ikus dezakezuenez, oporrak emozio handiz hasi genituen. Eskerrak hogeita lau orduko kontua izan zela, baina ez genuen batere ondo pasatu. Gainerako egunetan itzel ibili ginen eta benetan bidaia polita izan genuen. Esperientzia honetatik gauza bi ikasi ditugu: bata, eskuko poltsan bada ez badako zerbait eraman behar dela beti eta, bestea, hegazkin konpainia ezaguna izateak ez du ziur eta erosoena izango denik esan gura.