Katu-saldoa

Garai zaharrak beti hobeak izateko joera unibertsala izaten dute hemen zein Pernanbucon. Kazetariak denaren errudunak dira gure mundu honetan, askoren aburuz. Egia esan, gure komunikabideek oraintsu arte garrantzia txikia eman diote zientziazko eta teknologiazko informazioari; bekatu larria deritzot horri, baina komunikabideen edukiak ez dituzte kazetariek erabakitzen. Zientzia gaien inguruan kazetaritza-lan txarrak nahi baino gehiago topatu izan ditut. Antzekoa esan daiteke beste alor batzuei buruz ere. Aitortu behar dut, hala ere, kazetari gutxi aurkitu ditudala zientziazaleak.

1990ko hamarkadaren hasieran Elhuyarrek eta Elkarrek XX. mendiko klasikoak izeneko saila plazaratu zuten mende horretako zientzialari eta dibulgatzaile lanak euskaraz emanez: Asimoven Unibertsoa tartean. Ez zuen irakurle artean arrakastarik izan eta gosez hil zen. Garai beretsuan Gaiak argitaletxeak ekin zion zientzia dibulgaziozko lanak euskaraz emateari. Hortxe darraite fin lanean. Atzenik, EHU hasi berri du dibulgazio-liburuz osatutako sail bat. Liburutik badago.

Arin samarra iruditzen zait leporatzea kazetariei eta dibulgazio-liburuen gabeziari bokazio zientifikoen gainbehera. Nago gainbehera horrek sustrai sakonagoak dituela eta zerikusi handiagoa duela sozietatearen erosotasunerazko jarrerekin eta zientzia ospe sozial txikiarekin beste ezerekin baino.